Hé, lekker bakkie koffie erbij? Laten we het eens hebben over zo'n bekende uitspraak. Eentje die je oma waarschijnlijk al riep, en je docent Nederlands vast ook: "Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen". Klinkt bekend? Ja toch?
Maar wat betekent het nu precies? En waarom blijft die zin maar terugkomen? Goede vragen! Laten we er eens induiken, alsof we een lekkere brownie dippen in onze latte. Mmm…
De Bijbelse Oorsprong (en drama!)
Oké, eerst even een stap terug naar het verhaal waar het allemaal begon. Johannes 8:7, om precies te zijn. Een vrouw wordt beschuldigd van overspel (oei, spannend!). De schriftgeleerden en Farizeeën slepen haar voor Jezus. Lekker dan. Ze willen Hem testen: "Wat moeten we met haar doen? Volgens de wet moet ze gestenigd worden!"
Je ziet het al voor je, hè? Een hoop gegluur, gemompel, en waarschijnlijk flink wat voetenwerk in het zand. Jezus, die rustig aan het schrijven is in het zand (wat zou Hij geschreven hebben?! Mysteries!), kijkt op en zegt die beroemde woorden: "Wie van jullie zonder zonde is, laat die dan als eerste een steen naar haar gooien." Bam! Stilte. Een pijnlijke stilte. Je kon een speld horen vallen.
De gevolgen? Eén voor één droop iedereen af. Van oud naar jong. Alsof ze allemaal ineens heel erg moesten plassen. Weg waren ze! Jezus en de vrouw bleven achter. En Jezus? Die zei iets in de trant van: "Nou, waar zijn je aanklagers? Ik veroordeel je ook niet. Ga heen en zondig niet meer." Heftig, toch?
De Kern van de Zaak: Niet Oordelen!
Dus, wat is de boodschap? Het is niet zozeer een excuus om zomaar alles te doen wat je wilt (helaas!). Het gaat erom dat we niet moeten oordelen over anderen. Voordat je met je vingertje gaat wijzen, is het goed om even in de spiegel te kijken. Heb jij echt boter op je hoofd, of zit er een hele taart? En zelfs al is dat niet zo, geeft dat je dan het recht om iemand anders te veroordelen?
Denk erover na: Iedereen maakt fouten. Iedereen heeft zwakke punten. Iedereen is wel eens dom geweest. (Sommigen meer dan anderen, kuch). En wie zijn wij dan om te zeggen dat iemand anders slechter is dan wij?
Het is makkelijk om kritiek te spuien, om te roddelen over de buurvrouw die alwéér haar afval verkeerd aanbiedt. Maar is dat écht productief? Helpt het? Maakt het de wereld een betere plek? Waarschijnlijk niet. Het maakt je hoogstens even blij, en dan voel je je achteraf misschien toch een beetje schuldig. Ken je dat gevoel?
De Betekenis in het Dagelijks Leven
Maar hoe pas je deze wijsheid nou toe in je eigen leven? Het is meer dan alleen maar een leuk citaat om op een tegeltje te zetten (hoewel, zo'n tegeltje zou best grappig zijn!). Het is een manier van denken, een levenshouding.
Stel je voor: je collega maakt een blunder op het werk. Iedereen kijkt, iedereen fluistert. De eerste reactie is misschien om te denken: "Zo hé, dat zou mij nooit overkomen!" (Stiekem ben je wel een beetje blij dat het niet jou is overkomen, toch?). Maar in plaats van mee te doen met de roddel, kun je je afvragen: Wat kan ik doen om te helpen? Hoe kan ik mijn collega steunen? Of gewoon: hoe kan ik mijn mond houden en een beetje aardig zijn?
Of wat dacht je van de comments op social media? Een walhalla van oordelen! Iedereen heeft een mening, en iedereen wil die graag delen. (En vaak niet op een vriendelijke manier!). Voordat je je eigen, waarschijnlijk snoeiharde, comment achterlaat, bedenk dan even: Wie ben ik om deze persoon te veroordelen? Ken ik het hele verhaal? Draag ik bij aan de oplossing, of alleen maar aan het probleem?
Wees kritisch op jezelf! Het is makkelijk om anderen de maat te nemen, maar het is veel moeilijker om naar jezelf te kijken. Wat zijn jouw zwakke punten? Waar kun je aan werken? Waar ben je zelf hypocriet in?
Zelfreflectie, dat is het toverwoord! (Nou ja, één van de toverwoorden. "Chocolade" is ook een goed toverwoord.)
En Dus...? Minder Oordelen, Meer Liefde (en Taart!)
Dus, wat is de conclusie? "Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen" is meer dan alleen een oud Bijbelverhaal. Het is een krachtige herinnering aan het feit dat we allemaal mens zijn, met alle gebreken van dien. Het is een oproep tot compassie, begrip en een beetje zelfrelativering.
Laten we proberen om iets minder snel te oordelen, iets vaker te vergeven, en vooral: iets meer liefde te verspreiden. (En misschien ook een beetje taart. Taart maakt alles beter, toch?).
Want eerlijk is eerlijk, wie van ons is er nou écht zonder zonde? Precies. Niemand. (Oké, misschien mijn oma. Maar die is dan ook wel érg braaf.)
Dus, de volgende keer dat je in de verleiding komt om een steen te gooien, bedenk dan even dit gesprek. En neem dan in plaats daarvan een kop koffie. En misschien een stukje brownie. Je zult je er gegarandeerd beter door voelen! En de wereld wordt er ook nog eens een stukje mooier van. Win-win!
Proost!
