Oké, even eerlijk. Wie heeft er niet ooit, stiekem, achter in een kledingkast gekeken? Serieus, kom op! Je bent niet de enige. Het is een soort oer-instinct, toch? Een donkere, muffe ruimte die schreeuwt om ontdekt te worden. En als je dan De Kronieken van Narnia: De Leeuw, de Heks en de Kleerkast hebt gelezen, dan wordt die drang alleen maar sterker. Het boek is als een magneet voor nieuwsgierige kinderzielen (en stiekem ook volwassen exemplaren, laten we eerlijk zijn).
Denk er even over na: je bent even klaar met je ruziënde broers en zussen (wat in elk gezin voorkomt, is mijn eigen ervaring). Plotseling ontdek je een kleerkast. Geen gewone kleerkast, maar eentje met een verdacht diepe achterkant. Voor je het weet, stap je in een wereld waar het altijd winter is, maar nooit Kerst. Alsof je in de meest deprimerende kerstkaart ooit bent beland. Maar hey, wel met pratende dieren! Een beetje een ruil, toch?
De Pevensies: Alsof Je Eigen Familie Op Avontuur Gaat
De Pevensie-kinderen – Peter, Susan, Edmund en Lucy – zijn zo herkenbaar. Peter, de oudste, die probeert de verantwoordelijke te zijn (en faalt daar soms glorieus in). Susan, de rationele, die alles probeert te verklaren (de persoon die na 5 minuten al zou zeggen: “Dit is vast een droom!”). Edmund, de etterbak, die voor een beetje Turks fruit zijn ziel zou verkopen (we kennen allemaal wel zo'n Edmund). En Lucy, de jongste, de dromer, die als enige van meet af aan in Narnia gelooft. Elke familie heeft wel een Lucy, de goeierd die we allemaal willen beschermen.
Het is alsof je je eigen familie (of de familie van je beste vriend(in)) op avontuur ziet gaan. Alleen dan met magische wezens en een kwaadaardige ijskoningin die waarschijnlijk een abonnement heeft op de sportschool, zo intimiderend is ze.
Edmund: De Verslaving aan Turks Fruit en Verkeerde Keuzes
Laten we het even over Edmund hebben. Serieus, die jongen. Hij is het schoolvoorbeeld van hoe je niet moet handelen. Hij wordt verleid door Turks fruit (wie niet, laten we eerlijk zijn, dat spul is verslavend!), en dat leidt tot verraad en spijt. Edmund is die vriend die altijd de foute beslissingen neemt, maar uiteindelijk wel weer goed komt. We hebben ze allemaal.
Edmunds verhaal is eigenlijk best triest. Hij voelt zich niet gezien, minderwaardig. Hij is jaloers op Peter en wil aandacht. En hij kiest de verkeerde manier om dat te krijgen. Dat herken je toch wel? Je bent niet altijd de perfecte versie van jezelf, je maakt fouten. Het mooie is dat Edmund de kans krijgt om die fouten recht te zetten. Er is altijd hoop, zelfs als je je ziel hebt verkocht voor een doos Turks fruit.
Aslan: Meer dan Een Leeuw, Een Symbool
En dan is er natuurlijk Aslan. De majestueuze leeuw, de koning van Narnia, de ultieme goedheid. Aslan is als die wijze opa (of oma) die altijd de juiste dingen zegt, zelfs als je ze niet wilt horen. Hij is liefdevol, krachtig en soms een beetje eng. Hij doet me denken aan die strenge, maar rechtvaardige leraar die je uiteindelijk het meest bijleerde.
Aslans offer is natuurlijk hartverscheurend. Hij offert zichzelf op om Edmund te redden. Het is een van die momenten in het boek dat je, ongeacht je leeftijd, nog steeds een brok in je keel krijgt. Het is een krachtig statement over opoffering, liefde en vergeving. En over de kracht van een goede leeuwenbrul, laten we dat niet vergeten.
De Witte Heks: De Baas Waar Je Nooit Mee Wilt Samenwerken
De Witte Heks, daarentegen, is de baas waar je nooit mee wilt samenwerken. IJskoud, meedogenloos en altijd uit op macht. Ze is als die collega die alle credits opeist voor jouw werk en je vervolgens een ijsklontje in je koffie stopt. Ze is het toonbeeld van pure evil. En ze rijdt op een slee getrokken door rendieren. Ik bedoel, wat is erger dan een boze ijskoningin? Eentje met snelle rendieren!
Haar magie is sinister en haar heerschappij is gebaseerd op angst. Ze is de ultieme bully. Maar het mooie is dat ze uiteindelijk wordt verslagen. Het goede overwint het kwade. En dat is een boodschap die we allemaal, hoe oud we ook zijn, graag horen.
Narnia: Een Spiegel Voor Onze Eigen Wereld
De Leeuw, de Heks en de Kleerkast is meer dan alleen een kinderboek. Het is een verhaal over goed en kwaad, over moed en verraad, over vergeving en hoop. Het is een spiegel voor onze eigen wereld. Het laat zien dat er altijd een Narnia te vinden is, een magische plek waar wonderen kunnen gebeuren. Zelfs al is het alleen in je eigen verbeelding.
En laten we eerlijk zijn, wie heeft er nou geen behoefte aan een beetje magie in zijn leven? Na het lezen van dit boek ga je toch een beetje anders naar je kledingkast kijken. En wie weet, misschien ontdek je wel je eigen Narnia. Je moet alleen wel een beetje door die stapel winterjassen heen komen. Succes!
Dus, ga terug naar Narnia. Herlees het boek. Kijk de film. Laat je meevoeren door de magie en de avonturen. En onthoud: there's always time to step into the wardrobe.
