Ken je dat gevoel? Je staat in de supermarkt, peinzend voor het schap met de pasta. Welke soort zal ik kiezen? Penne? Fusilli? Of toch die vertrouwde spaghetti? Het lijkt een simpele keuze, maar stiekem vraag je je af of de juiste pasta je avond kan maken, of juist breken. Dat is een beetje hoe ik me voelde toen ik begon aan "Over Antieke Wegen" van Rosita Steenbeek.
Niet dat ik verwachtte een pak pasta te kopen, natuurlijk! Maar de vraag: "Welke weg zal ik inslaan?" voelde net zo belangrijk. Steenbeek neemt je in dit boek mee op een pelgrimstocht, niet zomaar een wandelingetje door het park. Nee, we gaan door eeuwenoude paden, langs de plekken waar geschiedenis gefluisterd wordt door de stenen zelf.
Van Supermarkt Dilemma's tot Filosofische Vragen
Het klinkt misschien intimiderend, zo'n pelgrimstocht. Je ziet jezelf al sjouwen met een enorme rugzak, blaren op je voeten en een serieuze blik op je gezicht, á la "Into the Wild". Maar Steenbeek maakt het toegankelijk. Ze is geen wandelende encyclopedie die je overspoelt met feiten. Nee, ze is meer die vriendin die je meeneemt op een roadtrip, die je onderweg vertelt over de gekke dingen die ze heeft meegemaakt, de filosofische vragen die ze heeft, en de kleine momenten van schoonheid die ze onderweg tegenkomt.
En geloof me, die momenten zijn er in overvloed! Denk aan de geur van versgebakken brood in een klein Italiaans dorpje, de verbluffende sterrenhemel die je boven een verlaten Romeinse ruïne ziet, of de onverwachte ontmoeting met een oude herder die je een verhaal vertelt dat je nooit meer zult vergeten. Het zijn die kleine dingen die een pelgrimstocht, en dit boek, zo speciaal maken.
De Antieke Wegen: Meer dan alleen Stenen
Steenbeek wandelt niet zomaar over stenen. Ze duikt in de verhalen die achter die stenen schuilgaan. Ze vertelt over de Romeinse soldaten die hier marcheerden, de pelgrims die op zoek waren naar verlossing, de kunstenaars die inspiratie vonden in het landschap. Het is alsof je een tijdmachine instapt en even kunt meekijken in het verleden.
Soms is het alsof je zelf over die paden loopt. Ik had momenten dat ik een lichte spierpijn voelde alsof ik uren had gewandeld. Je ziet de plekken voor je, de zon op je huid, de wind in je haar. Steenbeek heeft een manier om je helemaal in haar verhaal te trekken.
En ja, er zijn ook momenten dat je denkt: "Pfoe, dat is wel heel diepzinnig." Ze stelt vragen over het leven, over de dood, over de zin van het bestaan. Maar ze doet dat op een manier die niet zwaar op de maag ligt. Het is meer alsof je met een goede vriend een inspirerend gesprek voert, terwijl je samen naar de zonsondergang kijkt.
De Reis naar Binnen
Een pelgrimstocht is natuurlijk meer dan alleen een fysieke reis. Het is ook een reis naar binnen. Steenbeek laat zien hoe de antieke wegen haar hebben geholpen om zichzelf beter te leren kennen, om haar eigen vragen te beantwoorden, om te groeien als mens. Ze beschrijft haar twijfels, haar angsten, haar hoop en haar dromen. Het is eerlijk en openhartig, en dat maakt het zo herkenbaar.
Het boek is doorspekt met persoonlijke anekdotes, vaak met een humoristische knipoog. Ze beschrijft bijvoorbeeld hoe ze een keer verdwaalde in een verlaten Italiaans dorpje, en uiteindelijk de weg werd gewezen door een hond die een stuk pizza in zijn bek had. Het zijn die kleine, menselijke momenten die het boek zo charmant maken.
Ik heb me vaak afgevraagd wat een pelgrimstocht zou zijn voor iemand zoals ik. Iemand die zich 's ochtends druk maakt of er wel genoeg melk in de koelkast staat voor de koffie, en 's avonds peinzend voor de TV zit. Zou ik wel in staat zijn om die lange, moeilijke wandelingen te maken? Zou ik wel de rust kunnen vinden om naar binnen te keren?
Door het lezen van "Over Antieke Wegen" heb ik het idee dat je niet per se kilometers hoeft te maken om een pelgrimstocht te ervaren. Het kan ook een innerlijke reis zijn. Een bewuste keuze om stil te staan bij de dingen die echt belangrijk zijn, om jezelf vragen te stellen, om te genieten van de kleine momenten van schoonheid die het leven te bieden heeft.
Waarom dit boek je wellicht zal raken
Dus, waarom zou je "Over Antieke Wegen" moeten lezen? Omdat het een prachtig geschreven boek is dat je meeneemt op een reis door de tijd en door je eigen ziel. Omdat het je inspireert om anders naar de wereld te kijken, om meer te waarderen wat je hebt, om je eigen pad te vinden.
En misschien ook wel, omdat het je laat zien dat je niet perfect hoeft te zijn om een pelgrim te zijn. Je hoeft geen ervaren wandelaar te zijn, geen geleerde filosoof, geen spirituele goeroe. Je hoeft alleen maar open te staan voor de verwondering, voor de vragen, voor de momenten van schoonheid die het leven te bieden heeft.
Het is een boek dat je na het lezen anders achterlaat dan je begon. Het is geen handleiding voor een perfect leven, maar een uitnodiging om je eigen pad te bewandelen, om je eigen vragen te stellen, om je eigen antwoorden te vinden. En wie weet, misschien kom je onderweg wel een hond tegen met een stuk pizza in zijn bek. Je weet maar nooit!
Misschien is het wel het perfecte boek om te lezen voordat je die volgende keuze maakt in de supermarkt, voor het pasta schap. Wie weet, inspireert het je om eens iets anders te proberen. Een nieuwe weg in te slaan. En je weet wat ze zeggen: alle wegen leiden naar Rome… of in dit geval, naar een heel voldaan gevoel.
