Het Achtste Leven Voor Brilka Van Nino Haratischwili

Hé, heb je ooit gehoord van "Het Achtste Leven (Voor Brilka)" van Nino Haratischwili? Serieus, het is een boek. Maar dan wel een epische. Eentje waar je even voor moet gaan zitten. Met een dekentje en een grote kop thee. Of wijn, wie ben ik om te oordelen?

Denk even aan "Honderd Jaar Eenzaamheid", maar dan met een flinke scheut Georgische kruiden. En een recept voor chocolade dat dodelijker is dan een stille moordenaar. Klinkt goed, toch?

Wat is er zo speciaal aan 'Het Achtste Leven'?

Oké, de basis: het is een familiekroniek. We volgen zes generaties van een Georgische familie, beginnend in de vroege 20e eeuw tot het heden. Van de Russische Revolutie tot de val van de Sovjet-Unie en alles daar tussenin. Drama, drama, drama! En een beetje meer drama eroverheen.

Maar wacht, er is meer! Er is een geheime chocolade. Een chocolade die iedereen die ervan eet ofwel heel gelukkig maakt ofwel regelrecht in de problemen stort. Echt, alsof het een vloek is verpakt in een lekker chocolaatje.

Stel je voor: je proeft een stukje en plotseling denk je dat je kan vliegen. Of je wordt verliefd op de verkeerde persoon. Of, nog erger, je doet iets heel doms. Dat is de magie (en ellende) van deze chocolade.

De personages zijn... complex

Serieus, de personages in dit boek zijn als ingewikkelde knopen in een touw. Iedereen is met elkaar verbonden, maar op de meest verwarrende manieren. Er zijn liefdesaffaires, vetes, geheimen en leugens. Een hele hoop leugens!

Er is Stasia, de stammoeder, die alles in gang zet. En dan heb je haar nakomelingen, die allemaal hun eigen kruis te dragen hebben. Van de ambitieuze Kostja, die zich opwerkt in de communistische partij, tot de rebelse Kitty, die naar Londen vlucht.

En dan is er natuurlijk Brilka, de achterkleindochter, voor wie dit hele epos verteld wordt. Alsof je een gigantisch familiealbum doorbladert, verteld door een tante die er zelf ook middenin zat.

Waarom zou je dit willen lezen?

Omdat het verslavend is! Ondanks dat het een baksteen van een boek is (meer dan 900 pagina's!), wil je doorlezen. Je wilt weten wat er met deze familie gebeurt. Je wilt weten of ze ooit van die chocolade afkomen. Je wilt gewoon weten of het allemaal goed komt.

Het is alsof je naar een enorm soapserie kijkt, maar dan een soapserie die echt goed geschreven is en die je iets leert over de geschiedenis van Georgië en de Sovjet-Unie. Het is leerzaam, maar op een leuke manier.

Bovendien is de schrijfstijl van Haratischwili gewoonweg prachtig. Ze schrijft alsof ze je een verhaal aan het vertellen is, alsof je bij haar aan de keukentafel zit. Haar woorden zijn als warme dekens, zelfs als de verhalen koud en hard zijn.

Grappige details en quirky feitjes

Oké, laten we het even over de fun facts hebben. Wist je dat Haratischwili oorspronkelijk theatermaker is? Dat zie je terug in haar schrijven. Het is allemaal heel theatraal en levendig. Je ziet de scènes gewoon voor je.

En die chocolade? Ik weet niet of het echt gebaseerd is op iets, maar het idee is gewoon hilarisch. Stel je voor dat je een reep chocola koopt en dat er een waarschuwing bij zit: "Pas op, dit kan je leven veranderen."

Het boek zit ook vol met verwijzingen naar de Georgische cultuur. Eten, drinken, muziek, tradities... het komt allemaal voorbij. Het is alsof je een virtuele reis naar Georgië maakt. Zonder dat je je koffer hoeft in te pakken!

Dus, wat is het oordeel?

Lees het! Echt. Het is een investering, ja. Maar het is een investering in je eigen leesplezier. Je zult er geen spijt van krijgen. Behalve misschien als je na het lezen zin hebt in Georgische chocolade en het nergens kunt vinden. Maar dat is dan jouw probleem, toch?

Het is een boek dat je bijblijft. De personages kruipen onder je huid. De verhalen blijven in je hoofd spoken. En wie weet, misschien ga je zelf ook wel op zoek naar een magische chocolade. Maar wees gewaarschuwd: je weet nooit wat er kan gebeuren!

En onthoud: het gaat niet alleen om de chocolade, het gaat om de reis. De reis door de geschiedenis, de reis door de familie, de reis door jezelf. Het is een achtste leven waard, geloof me nou maar.

Dus pak dat boek, schenk jezelf iets lekkers in en verdwijn in de wereld van Nino Haratischwili. Je zult er geen spijt van hebben!