Hoi! Zin in een verhaal dat je hart verwarmt? Eentje vol boeken, vriendschap én aardappelschillen? Ja, je leest het goed. We gaan het hebben over The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society. Klinkt gek? Dat is het ook! Maar op een héél goede manier.
Wat is dat ding überhaupt?
Oké, laten we beginnen. The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society is een boek (duh!) geschreven door Mary Ann Shaffer en Annie Barrows. Het is geschreven in de vorm van brieven. Brieven! Zo gezellig ouderwets. Alsof je zelf stiekem mee mag lezen met iemands geheime correspondentie.
Het verhaal speelt zich af in 1946, vlak na de Tweede Wereldoorlog. Het volgt Juliet Ashton, een schrijfster uit Londen. Ze is op zoek naar een nieuw verhaal. En laat Guernsey nou net om de hoek komen kijken. Door een brief. Met aardappelschillen-taart erin (figuurlijk dan).
Aardappelschillen-TAART?!
Ja, je hoort het goed. Tijdens de Duitse bezetting op het eiland Guernsey, werd een groep vrienden betrapt toen ze illegaal een varken aan het roosteren waren. Om te voorkomen dat ze gearresteerd zouden worden, bedachten ze snel de "The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society." Het was een noodleugen. Een geniale noodleugen! Een club die literatuur bespreekt. En aardappelschillen-taart eet. Omdat... oorlog. Slim, toch?
Het gekke is, de club blijft bestaan. En Juliet raakt steeds meer gefascineerd. Ze begint brieven te schrijven met de leden. En zo begint de magie...
Waarom is dit nou zo leuk?
Nou, ten eerste: de personages! Ze zijn zo quirky en echt. Je voelt je meteen verbonden met ze. Er zijn:
- Dawsey Adams: Een lieve, rustige varkensboer met een passie voor boeken. Wie had dat gedacht?
- Elizabeth McKenna: De oprichtster van de club. Een sterke, onafhankelijke vrouw die tijdens de bezetting heel dapper was. Een heldin!
- Eben Ramsey: Een oude man met een scherpe tong en een droge humor. Hij zegt wat hij denkt. Heerlijk!
- Amelia Maugery: De "moeder" van de groep. Ze zorgt voor iedereen en heeft altijd een kopje thee klaar.
En Juliet zelf is ook fantastisch. Ze is slim, grappig en een beetje eigenwijs. Je gunt haar al het geluk van de wereld.
Ten tweede: de humor! Ondanks de serieuze achtergrond (de oorlog), zit het boek vol met humor. De dialogen zijn spitsvondig en de situaties zijn vaak hilarisch. Je moet gewoon lachen.
Ten derde: de boeken! De liefde voor boeken straalt er vanaf. Er worden allerlei klassiekers besproken. Shakespeare, de Brontë zussen, Jane Austen... Het is net een literaire snoepwinkel. Je krijgt meteen zin om al die boeken (weer) te lezen.
De magie van briefromans
De briefvorm draagt enorm bij aan de charme van het boek. Je leert de personages kennen door hun eigen woorden. Je krijgt een intiem kijkje in hun gedachten en gevoelens. Het is net alsof je zelf deel uitmaakt van de briefwisseling. Alsof je zelf een lid bent van The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society.
Bovendien is het gewoon leuk om brieven te lezen! Het heeft iets nostalgisch. In een tijd van e-mails en WhatsApp is het heerlijk om even terug te gaan naar de tijd van handgeschreven brieven en mooie postzegels.
Je voelt de angst, de hoop, de vriendschap, de liefde... Alles! De brieven maken het verhaal zo intens en meeslepend.
Meer dan alleen een leuk verhaal
Natuurlijk is The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society meer dan alleen een luchtig verhaaltje. Het gaat ook over belangrijke thema's zoals:
- De kracht van vriendschap: Tijdens de oorlog en de bezetting hebben de mensen van Guernsey elkaar nodig. Ze steunen elkaar en helpen elkaar door de moeilijke tijden.
- De kracht van literatuur: Boeken geven troost, inspiratie en hoop. Ze helpen mensen om de realiteit te ontvluchten en te dromen over een betere toekomst.
- De gevolgen van de oorlog: Het boek laat zien hoe de oorlog het leven van de mensen op Guernsey heeft beïnvloed. De angst, de ontberingen, het verlies... Het is allemaal voelbaar.
Maar het boek wordt nooit zwaarmoedig. De humor en de warmte zorgen ervoor dat het verhaal toch positief en hoopvol blijft.
Kleine weetjes! Om mee te pronken.
Wil je nog wat indruk maken op je leesclub? Hier zijn een paar leuke feitjes:
- Mary Ann Shaffer, de eerste auteur, overleed helaas voordat het boek werd gepubliceerd. Annie Barrows, haar nicht, voltooide het boek op haar verzoek. Ontroerend, toch?
- Er is een verfilming van het boek! Met Lily James als Juliet Ashton. Zeker de moeite waard om te bekijken (na het lezen van het boek natuurlijk!).
- De echte Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society bestaat (niet meer). Maar het boek heeft de liefde voor lezen op Guernsey wel aangewakkerd!
Dus... Moet ik dit lezen?
JA! Als je van boeken houdt, van warme verhalen, van quirky personages en van een beetje geschiedenis. Dan is The Guernsey Literary and Potato Peel Pie Society echt iets voor jou. Het is een feelgood boek dat je nog lang bij zal blijven. En wie weet, misschien krijg je er wel zin van in aardappelschillen-taart... (Oké, misschien toch niet).
Maar serieus, lees het! Je zult er geen spijt van hebben. Beloofd! En daarna kunnen we erover kletsen! Tot snel!
