Nou, moet je luisteren! Ik zat laatst met een vriend aan de koffie, en het ging – zoals altijd – over voetbal. En op de een of andere manier kwamen we uit bij de bizarre en wonderlijke geschiedenis van de interlandwedstrijden tussen Engeland en Finland. Serieus, je zou er een komedie over kunnen schrijven. Het is alsof twee totaal verschillende persoonlijkheden op een blind date gestuurd worden… met wisselend succes, laten we het daarop houden.
De Prehistorie: Voordat Iedereen het Begreep
Oké, prehistorie klinkt misschien overdreven, maar in voetbaltermen is alles voor 1900 bijna alsof dinosaurussen nog rondliepen. Er was nog geen sprake van gestructureerde internationale wedstrijden zoals we die nu kennen. Je had weliswaar de Engelse voetbalbond al (die zichzelf nogal serieus nam, kan ik je vertellen), maar de Finnen waren nog druk bezig met… nou ja, ik gok elanden spotten en sauna’s bouwen. Voetbal stond waarschijnlijk ergens onderaan de prioriteitenlijst, na ijsvissen en voor een gevecht met een beer (een grapje natuurlijk…hoop ik).
De Eerste Ontmoeting (en een beetje gênant)
De echte geschiedenis begint pas na de Tweede Wereldoorlog. Stel je voor: het is 1946. Engeland, nog steeds een beetje dizzy van de oorlog, dacht: "We gaan even laten zien wie de baas is in voetbal!" En wie was hun eerste slachtoffer? Je raadt het al: Finland. De wedstrijd was in Helsinki, en het resultaat was… laten we zeggen, een pijnlijke reality check voor de Finnen. 12-0! Ja, je leest het goed. Twaalf! Alsof Engeland zei: "Welkom in de wereld van het internationale voetbal, hier is een emmer ijskoud water." Ik vermoed dat de Finse coach na die wedstrijd vrijwillig ontslag heeft genomen en zich is gaan toeleggen op, je raadt het nooit, ijsvissen. Je kunt 'm geen ongelijk geven.Het was een walkover van jewelste.
Het is alsof je een amateur-goochelaar laat optreden voor David Copperfield. Je weet al van tevoren hoe dat af gaat lopen.
De Gouden Eeuw… Voor Engeland Dan
De decennia die volgden, waren… een feestje voor Engeland. Ze wonnen bijna elke wedstrijd. Het was zo voorspelbaar dat de bookmakers waarschijnlijk hun huizen niet durfden te verpanden op een Finse overwinning. Stel je voor, je bent een Finse fan in die tijd. Je wist van tevoren dat je ging verliezen. Het was een soort van nationaal masochisme. “Laten we kijken hoe erg we vandaag verliezen!” Je zou er depressief van worden! Maar hey, tenminste hadden ze de sauna nog, om de wonden te likken, figuurlijk gesproken dan.
Hier zijn een paar hoogtepunten (of dieptepunten, afhankelijk van je nationaliteit):
- Veel Engelse overwinningen. Echt veel.
- Af en toe een gelijkspel, wat voor Finland voelde als een overwinning. Denk aan een kind dat per ongeluk een koekje krijgt.
- Nog meer Engelse overwinningen. Voor de variatie.
Serieus, ik denk dat sommige Engelse spelers in die tijd Finland beschouwden als een soort trainingspartner. “Even een potje Finland doen, lekker warmdraaien voor de echte wedstrijden.” Beetje respectloos, maar zo ging het er blijkbaar aan toe.
De Wending: Finland Slaat Terug (Een Beetje)
Maar wacht! Er is hoop! In de late 20e en vroege 21e eeuw begon het tij te keren… een beetje dan. Finland begon zowaar beter te voetballen! Ze hadden nog steeds geen wereldklasse team, laten we eerlijk zijn, maar ze waren niet langer makkelijk te verslaan. Ze leerden de kunst van het verdedigen, het frustreren van de tegenstander, het scoren van een gelukkige goal en het hopen op het beste. Je weet wel, de klassieke underdog strategie.
Stel je voor, het is een romantische komedie. Eerst is de ene partij hopeloos verliefd op de andere, maar de ander is niet geïnteresseerd. Maar dan, langzaam maar zeker, begint de ander toch iets te zien in de eerste. Zo ongeveer voelde het voor Finland.
Een belangrijk moment: De eerste Finse overwinning! Wanneer was dat? Ik moet even spieken… Ah, ja! 20 oktober 2011! Een vriendschappelijke wedstrijd, oké, maar toch! Finland won met 2-1. Stel je de vreugde voor! Het was alsof ze de loterij hadden gewonnen, een Nobelprijs hadden gekregen én een gratis sauna-abonnement voor het leven! Het was een moment van nationale trots, en ik durf te wedden dat de Finse president die dag een nationale feestdag heeft uitgeroepen (misschien niet, maar het zou wel passend zijn!).
Recente Ontwikkelingen: Het is Nu… Redelijk… Competitief
De laatste jaren is het een stuk spannender geworden. De wedstrijden zijn minder voorspelbaar, en Finland is zeker geen punching bag meer. Ze hebben laten zien dat ze kunnen concurreren, en af en toe zelfs een resultaat kunnen halen. Natuurlijk, Engeland is nog steeds favoriet, maar de Finnen geven zich niet zomaar gewonnen. Het is alsof de blind date, na een paar awkward dates, eindelijk een beetje begint te klikken. Er is nog geen sprake van een huwelijk, maar er is wel sprake van wederzijds respect (en misschien een klein beetje genegenheid).
Waar staan we nu? Engeland heeft nog steeds de overhand in de meeste statistieken, maar Finland heeft laten zien dat ze kunnen groeien en ontwikkelen. Het is een verhaal van David tegen Goliath, maar met een happy(ish) ending. Of, in ieder geval, een minder trieste ending dan voorheen.
De Toekomst: Wat Staat Ons te Wachten?
Wat de toekomst brengt? Wie zal het zeggen! Misschien zien we ooit een Finse wereldbekeroverwinning (waarschijnlijk niet), of misschien blijft Engeland domineren (waarschijnlijk wel). Maar één ding is zeker: de geschiedenis van Engeland versus Finland is een boeiend verhaal van underdog tegen favoriet, van vernedering tot respect, en van eenzame sauna-sessies tot collectieve euforie. En dat is toch wel een biertje waard, niet?
Om het even samen te vatten:
- Engeland domineerde lange tijd.
- Finland was de eeuwige underdog.
- Finland begon beter te spelen.
- Finland won eindelijk!
- De wedstrijden zijn nu spannender.
- Wie weet wat de toekomst brengt!
En zo eindigt ons kleine trip down memory lane. Hopelijk heb je ervan genoten en ben je nu perfect voorbereid om indruk te maken op je vrienden met je diepgaande kennis van de Engels-Finse voetbalgeschiedenis. Proost!
