Okay, luister even, want ik heb een verhaal. Een verhaal over skeletten, modder, en een archeologe die altijd honger heeft. Klinkt niet als een standaard romantische komedie, toch? Nou, dat is het ook niet. Het is de Ruth Galloway serie van Elly Griffiths, en geloof me, het is verslavend.
Wie is Ruth Galloway?
Ruth is... laten we zeggen, ze is uniek. Stel je voor: een forensisch archeologe die in een huisje aan de rand van de Norfolk zoutmoerassen woont. Ze is dol op haar kat, haar werk (dat voornamelijk bestaat uit het opgraven van oude botten), en alles wat met eten te maken heeft. Serieus, als er een Olympische Spelen voor comfort food bestond, zou Ruth een gouden medaille winnen. En laten we haar garderobe niet vergeten: denk aan comfortabele, praktische kleding, het soort dat je zou dragen als je de hele dag in de modder ligt te wroeten (wat ze dus ook doet).
Maar laat je niet misleiden door haar wat excentrieke levensstijl. Ruth is briljant. Ze heeft een encyclopedische kennis van botten (je zou denken dat dit een vreemde skill is om indruk mee te maken, maar wacht maar af) en ze is ongelooflijk scherpzinnig. Ze merkt dingen op die niemand anders ziet, wat haar onmisbaar maakt voor de politie.
De andere hoofdrolspelers (oftewel, de chaos-makers)
Naast Ruth hebben we natuurlijk nog een paar kleurrijke personages die de boel een beetje opschudden:
- DCI Nelson: De getrouwde, ietwat humeurige, maar diep van binnen rechtvaardige politieman met wie Ruth een complexe relatie heeft. Ik zeg complexe, omdat de spanning soms zo dik is dat je er een boterham mee kunt smeren. En nee, ik ga geen spoilers weggeven over hun relatiestatus, dat moet je zelf maar ontdekken. Maar bereid je voor op veel frustratie en gekonkel.
- Cathbad: Een druïde. Ja, je leest het goed. Een moderne druïde die rituelen uitvoert, voorspellingen doet en af en toe een beetje te veel weet. Hij is een soort spirituele sidekick voor Ruth, en hij zorgt voor de nodige humor en mysterie. Sommige mensen vinden hem irritant, anderen zijn dol op hem. Ik zit ergens in het midden.
- Judy: Ruth's beste vriendin, een docent archeologie. Judy is extravert, modebewust en een geweldige steun voor Ruth. Ze brengt een dosis normaliteit (nou ja, relatieve normaliteit) in Ruth's leven.
Waarom is de serie zo leuk?
Nou, afgezien van de boeiende personages en de spannende mysteries, zijn er nog een paar redenen waarom ik zo van deze serie hou:
.jpg)
- De setting: Norfolk is als een personage op zich. De zoutmoerassen, de stranden, de oude kerken... Het is allemaal prachtig en sfeervol. Griffiths beschrijft het landschap zo levendig dat je bijna de zeewind kunt ruiken en de modder tussen je tenen kunt voelen. (Oké, dat laatste klinkt misschien niet zo aantrekkelijk, maar je snapt wat ik bedoel.)
- De combinatie van archeologie en misdaad: Elke roman is als een geschiedenisles vermomd als een thriller. Griffiths weet feilloos archeologische feiten te verweven met spannende misdaadverhalen. Je leert dus iets (bijvoorbeeld over botten, veel over botten) terwijl je je afvraagt wie de moordenaar is. Win-win!
- De humor: Griffiths heeft een geweldige schrijfstijl. Haar boeken zijn intelligent, spannend en ongelooflijk grappig. Ruth's sarcastische opmerkingen en Cathbad's excentrieke gedrag zorgen voor de nodige luchtigheid.
- De complexe relaties: Zoals ik al zei, de relaties tussen de personages zijn allesbehalve eenvoudig. De spanning tussen Ruth en Nelson, de vriendschap tussen Ruth en Judy, de soms wat verwarrende relatie met Cathbad... Het is allemaal heel menselijk en herkenbaar (althans, in zekere zin).
De mysteries (en een paar spoilers - PAS OP!)
Elk boek in de Ruth Galloway serie draait om een nieuw mysterie, vaak met een archeologische link. Zoals de ontdekking van een prehistorisch skelet dat mogelijk verbonden is met een recente moord, of een verdwenen kind dat jaren later weer opduikt... Alle mysteries zijn complex en goed doordacht, en ze houden je tot de laatste bladzijde in spanning.
Ik ga niet te veel spoilers weggeven, maar ik kan wel een paar voorbeelden geven (zeer lichte spoilers):
- In het eerste boek, "The Crossing Places," wordt Ruth betrokken bij een onderzoek naar een verdwenen meisje nadat er een groep Romeinse botten gevonden wordt.
- In "The Janus Stone," ontdekt Ruth een Romeinse hoofd van Janus, de god van deuren en poorten, en raakt ze verstrikt in een onderzoek naar een reeks moorden.
- En in "A Room Full of Bones," wordt er een skelet gevonden in het museum van een excentrieke verzamelaar, en Ruth moet uitzoeken wie de moordenaar is. (En nee, het was niet de kat.)
Surprising facts (en ja, echt waar!)
Wist je dat de inspiratie voor de Ruth Galloway serie komt van een echt verhaal? Elly Griffiths was op vakantie in Norfolk toen haar man, een archeoloog, haar vertelde over prehistorische wegen die in de zoutmoerassen tevoorschijn komen. Dit bracht haar op het idee voor een personage dat tussen de moderne wereld en het verleden leeft.
En nog een leuk feitje: Elly Griffiths heeft ook een andere misdaadserie, de "Brighton Mysteries," die zich afspeelt in het Brighton van de jaren '50 en '60. Als je van historische misdaadromans houdt, is dat zeker een aanrader.
Conclusie (en een beetje aanprijzing)
Dus, daar heb je het. De Ruth Galloway serie in een notendop (of in een botkuil, zo je wilt). Het is een serie die je slim en verslaafd achterlaat, vol van skeletten, modder, en fascinerende personages. Als je op zoek bent naar een misdaadserie met een unieke twist, een prachtige setting en een dosis humor, dan is dit absoluut iets voor jou.
En als je dan toch bezig bent, neem er dan een grote kop thee en een zak chips bij. Ruth zou het goedkeuren.
