Hé, even eerlijk... wie van ons heeft er niet minstens één keer in z’n leven de kluspiet uitgehangen, figuurlijk dan? Je weet wel, dat moment dat je met je handen in het haar zit, omdat er een cadeautje last-minute ingepakt moet worden, de printer kuren heeft vlak voor een belangrijke presentatie, of de kat besluit je kerstboom aan te vallen. Ja, precies. Dat gevoel. En precies dat gevoel, maar dan maal duizend, dat is de vibe van "De Club van Sinterklaas: Het Grote Sneeuwavontuur." Alleen dan met méér sneeuw, méér pepernoten en héél véél meer chaotische Pieten.
Laten we wel wezen, Sinterklaasfilms zijn een beetje zoals die kersttruien die je oma elk jaar weer geeft. Je weet van tevoren al dat ze er zijn, dat je ze waarschijnlijk gaat kijken (of in ieder geval doet alsof), en dat er een bepaalde mate van... uhm... 'voorspelbaarheid' aan verbonden is. Maar hey, that's the charm, toch? Het is een soort comfort food voor de ziel. Net als warme chocomelk op een koude winterdag.
Het verhaal: een sneeuwstorm van problemen!
Het verhaal is, zoals je misschien al raadt, niet bepaald "Inception". De basis is simpel: Sinterklaas is in gevaar! Nee, niet door een gemene professor of een jaloerse kerstman (hoewel, dat zou wel een leuke twist zijn). Dit keer is het Moeder Natuur die roet in het eten gooit, in de vorm van een gigantische sneeuwstorm. En alsof dat nog niet genoeg is, raakt de stoomboot, jawel, de pakjesboot, vast in de sneeuw. Chaos alom! Denk aan je eigen pogingen om op tijd kerstcadeaus te kopen, maar dan met een heel team van Pieten die rondrennen als kippen zonder kop.
De Club van Sinterklaas, bestaande uit de bekende Pieten (Profpiet, Testpiet, Coole Piet, etc.), moet natuurlijk de boel redden. En dat doen ze, op z’n Piets. Dus verwacht geen James Bond-achtige taferelen met ingewikkelde gadgets en spectaculaire achtervolgingen. Nee, hier draait het meer om struikelen over pakjes, pepernoten die in de verkeerde schoenen belanden, en geniale (maar vaak onhandige) uitvindingen van Profpiet.
Stel je voor: Profpiet die een super-de-luxe sneeuwschuiver bouwt, die vervolgens meer sneeuw creëert dan dat hij weg schuift. Of Coole Piet die een coole reddingsactie wil uitvoeren, maar per ongeluk uitglijdt over een ijspegel. Ja, dat niveau van humor. Maar eerlijk is eerlijk, je moet er wel een beetje om gniffelen. Het is zo onschuldig en kinderlijk, dat het gewoon werkt. Het is als die flauwe woordgrappen die je oom op verjaardagen vertelt. Je rolt er met je ogen van, maar stiekem moet je toch wel lachen.
De Pieten: herkenbaar chaotisch
De Pieten zijn eigenlijk de echte sterren van de film. Ze zijn stuk voor stuk zo heerlijk herkenbaar in hun chaotische pogingen om alles goed te doen. Testpiet die altijd alles test (met wisselend succes), Profpiet die de meest bizarre uitvindingen bedenkt (die vaak averechts werken), en Coole Piet die cool wil zijn, maar stiekem gewoon heel erg stuntelig is.
Ken je dat moment dat je probeert een ingewikkelde IKEA-kast in elkaar te zetten, en je na twee uur nog steeds met een berg losse schroeven en een onbegrijpelijke handleiding zit? Dat is Testpiet in een notendop. En die keer dat je dacht een briljant idee te hebben voor een nieuw project op je werk, maar dat het uiteindelijk compleet mislukte? Dat is Profpiet ten voeten uit. En Coole Piet? Die is gewoon iedereen die ooit geprobeerd heeft indruk te maken, maar zichzelf voor schut heeft gezet. Kortom, ze zijn één grote spiegel van onze eigen onhandigheid en pogingen om alles perfect te doen.
Waarom je (misschien toch) moet kijken
Oké, oké, ik geef toe. "De Club van Sinterklaas: Het Grote Sneeuwavontuur" is geen meesterwerk van cinematografie. Het is geen film die je wereldbeeld zal veranderen of je aan het denken zal zetten over de diepere betekenis van het leven. Maar dat is ook helemaal niet de bedoeling. Het is een film die je even laat ontsnappen aan de realiteit, die je een warm en gezellig gevoel geeft, en die je even laat vergeten dat je nog steeds die kerstcadeaus moet kopen.
Het is een film die je samen met je kinderen (of je innerlijke kind) kunt kijken, die je kunt kijken met een bak pepernoten op schoot, en die je kunt kijken zonder je al te veel zorgen te maken over ingewikkelde plotwendingen of diepzinnige dialogen. Het is simpel, onschuldig vermaak, en soms is dat precies wat we nodig hebben.
Dus, als je zin hebt in een avondje ontspanning, als je even wilt ontsnappen aan de drukte van de feestdagen, en als je bereid bent om een beetje te lachen om de onhandigheid van de Pieten, dan is "De Club van Sinterklaas: Het Grote Sneeuwavontuur" misschien wel de perfecte film voor jou. En wie weet, misschien herken je jezelf wel in één van de Pieten. Of misschien ben je zelf wel een beetje een Kluspiet. Maar hey, dat maakt het leven toch juist leuk?
Dus pak die warme chocomelk, zet je kersttrui aan (die van oma dus), en geniet van de gezelligheid. Want dat is uiteindelijk waar het om draait, toch?
