Laten we het eens hebben over Koning Charles III, onze nieuwe (ish) koning van het Verenigd Koninkrijk, en zijn opleiding. Klinkt droog, ik weet het. Alsof je vastzit aan een taai stuk rosbief tijdens een familiefeest, maar geloof me, het is best interessant. En wie weet, misschien herkennen we er wel wat van onszelf in! Want wie heeft er nou niet ooit een opleiding gehad waar je je soms afvroeg: "Waarom doe ik dit in hemelsnaam?!"
Van Gordonstoun tot Cambridge: Een Koningslijke Leerschool
Charles' educatieve reis begon niet, zoals je misschien zou verwachten, in een of ander overdreven chic paleisje met gouden kranen. Nee, hij ging naar Gordonstoun, een kostschool in Schotland. Nu, Gordonstoun staat bekend om zijn... ehm... "robuuste" aanpak. Stel je voor: koude douches, langeafstandslopen door de modder, en het bouwen van bruggen (letterlijk!). Alsof ze dachten: "We moeten deze prins zo snel mogelijk koningsklaar maken, ook al betekent het dat hij 's ochtends bevroren tenen heeft!" Het schijnt dat hij het daar niet altijd even leuk vond, maar hey, niemand zei dat koning worden makkelijk was. Toch?
Mijn eigen middelbare school was verre van Gordonstoun. De enige "robuuste" activiteit daar was het vechten om de beste plek in de kantine tijdens de lunch. Maar ik kan me voorstellen dat zo'n school je wel vormt. Het is een beetje zoals kamperen: je haat het terwijl je er bent, maar achteraf gezien heb je toch een paar goede verhalen.
Na Gordonstoun ging Charles naar Trinity College, Cambridge. Daar studeerde hij archeologie en antropologie. Stel je voor: de toekomstige koning, verdiept in oude botten en culturen! Best een onverwachte keuze, toch? Ik bedoel, je zou verwachten dat hij zich zou focussen op rechten of economie, iets dat meer "praktisch" is voor een koning. Maar nee, Charles koos voor zijn passie. Misschien wilde hij wel leren hoe beschavingen komen en gaan, om zo te voorkomen dat hetzelfde met het Britse koninkrijk zou gebeuren! Wie zal het zeggen?
De Lessen Buiten de Boeken
Natuurlijk gaat een koninklijke opleiding over meer dan alleen schoolboeken. Charles heeft ook "lessen" gehad in alles, van landbouw tot vliegen. Ik bedoel, je moet toch weten hoe je je eigen boerderij runt als je de troon erft, toch? En vliegen is handig als je snel naar een of ander belangrijk evenement moet. Alsof hij een enorm Zwitsers zakmes van vaardigheden en kennis probeerde te worden.

Ik heb zelf nooit leren vliegen (jammer genoeg!), maar ik heb wel geleerd hoe ik een perfecte kop koffie moet zetten. Misschien niet zo indrukwekkend als vliegen, maar hey, het is een vaardigheid die elke dag van pas komt. En ik denk dat dat de kern is van Charles' opleiding: het gaat erom dat je voorbereid bent op alles wat het leven je toewerpt, of je nu een koning bent of niet.
Hij heeft ook veel gereisd en verschillende culturen leren kennen. Dat is eigenlijk de beste school die er is, vind ik. Het is alsof je een levend geschiedenisboek bent. Ik herinner me mijn eigen reis naar... nou ja, laten we zeggen een iets minder exotische bestemming dan de Malediven. Maar zelfs daar heb ik dingen geleerd die ik nooit uit een boek had kunnen halen. Het gaat om het ontmoeten van nieuwe mensen, het proeven van nieuwe smaken, en het zien van de wereld met andere ogen.
Wat Kunnen We Leren van Charles' Opleiding?
Dus, wat kunnen we nou eigenlijk leren van de opleiding van Koning Charles? Nou, ten eerste dat het niet altijd draait om de meest voor de hand liggende keuzes. Hij had makkelijk rechten kunnen studeren en een saaie, voorspelbare carrière kunnen hebben. Maar hij koos voor zijn passie, en dat is bewonderenswaardig. Het is alsof je altijd al van ijs met augurk wilde proeven (ik weet het, klinkt raar, maar blijf bij me!), en je uiteindelijk gewoon doet! Het resultaat kan verrassend goed zijn.

Ten tweede, dat een brede opleiding je helpt om een beter mens te worden. De kennis van archeologie en antropologie heeft hem waarschijnlijk geholpen om de wereld beter te begrijpen, om empathie te tonen voor andere culturen, en om beslissingen te nemen die niet alleen goed zijn voor het Verenigd Koninkrijk, maar ook voor de wereld als geheel. Het is een beetje alsof je een gigantische puzzel maakt: hoe meer stukjes je hebt, hoe duidelijker het hele plaatje wordt.
En ten derde, dat leren nooit ophoudt. Charles is nu in de zeventig, maar hij leert nog steeds nieuwe dingen. Hij bezoekt nog steeds boerderijen, hij ontmoet nog steeds mensen, en hij probeert nog steeds de wereld te verbeteren. Het is alsof je een verslaafde bent aan kennis: je kunt er nooit genoeg van krijgen!

Dus de volgende keer dat je vastzit aan dat taaie stuk rosbief tijdens een familiefeest, denk dan aan Koning Charles en zijn onverwachte en diverse opleiding. Misschien inspireert het je om iets nieuws te leren, om een andere cultuur te ontdekken, of om gewoon een ijsje met augurk te proberen. Wie weet wat er allemaal mogelijk is!
Het leven is een leerproces, en of je nu een koning bent of een gewone sterveling, er is altijd wel iets nieuws te leren. En dat is eigenlijk best een mooie gedachte, toch?
En hey, als je ooit de kans krijgt om naar Gordonstoun te gaan... neem dan warme sokken mee!