Album Simon And Garfunkel Concert In Central Park

Oké, even een bekentenis: ik heb heel lang gedacht dat "Mrs. Robinson" gezongen werd door The Beatles. Ja, lach maar. Ik was jong en, uh... laten we zeggen muzikaal nog niet helemaal geletterd. Maar toen ik erachter kwam dat het Simon & Garfunkel was, en dat nummer, net als zoveel van hun andere hits, op een live album stond dat opgenomen was in Central Park... nou, toen was ik verkocht. En dat album, jongens, dat album is magie.

Het punt is, soms is er een moment, een concert, een album, dat een band defineert. Een moment waarop alles samenkomt: de muziek, de atmosfeer, de fans, de geschiedenis. En voor Simon & Garfunkel, ik denk dat "The Concert in Central Park" dat moment was.

Een Reünie die Rockte (letterlijk)

Na hun nogal turbulente split in 1970 leek een reünie van Paul Simon en Art Garfunkel even onwaarschijnlijk als een vriendschappelijke kerstlunch met een team van advocaten. Er was blijkbaar behoorlijk wat bad blood. Maar, wonder boven wonder, in 1981 gebeurde het dan toch: een gratis concert in Central Park, New York City. Gratis! Stel je voor, je bent er gewoon bij, geen kaartje nodig, gewoon goede muziek onder de sterren… zucht.

En waarom? Nou, New York City was in die tijd niet de veilige, hippe plek die het nu vaak is. Burgemeester Ed Koch wilde de stad een boost geven, een positief signaal afgeven. Een gratis concert van een iconisch duo? Bingo!

De Setting: Central Park

Central Park is natuurlijk al iconisch op zichzelf. Een groene oase midden in de betonnen jungle van New York. Maar om daar, op de Great Lawn, een half miljoen mensen te zien samenkomen voor één concert… dat is gewoon ongekend. Dat is een moment dat je voelt, zelfs als je er niet bij was.

• De locatie: De Great Lawn, een enorm grasveld dat normaal gebruikt wordt voor picknicks en frisbeeën. (Nu dus, geen frisbeeën, wel kippenvel!)
• De sfeer: Elektrisch. De anticipatie was voelbaar, de spanning om te snijden. Iedereen was er klaar voor om iets bijzonders te beleven.
• Het publiek: Van jong tot oud, van arm tot rijk, iedereen was er. Een echte dwarsdoorsnede van New York, en misschien wel van Amerika.

De Muziek: Een Trip Down Memory Lane (met een paar verrassingen)

Het album, en de film die er ook van gemaakt is, bevatten vrijwel al hun grootste hits. Van "The Sound of Silence" tot "Bridge Over Troubled Water", van "Mrs. Robinson" (die dus wel van Simon & Garfunkel is!) tot "The Boxer". Elk nummer werd met zoveel passie en emotie gebracht, dat het bijna voelde alsof je de nummers voor het eerst hoorde. (zelfs als je, zoals ik, ze al grijsgedraaid had).

Maar het was meer dan alleen een best-of set. Er waren ook een paar verrassingen, nummers die ze al een tijdje niet meer samen hadden gespeeld. En je kon gewoon horen hoeveel plezier ze erin hadden om weer samen op het podium te staan. Ook al waren er blijkbaar nog steeds wat spanningen achter de schermen, op het podium waren ze weer de Simon & Garfunkel die de wereld kende en liefhad.

Highlights van de Setlist:

• "The Sound of Silence": De openingstrack, en meteen een knaller. De iconische gitaarintro, de samenzang die door merg en been gaat... Kippenvel gegarandeerd.
• "Mrs. Robinson": Omdat ik het nummer zelf in het begin noemde, en omdat de energie tijdens het live-versie, echt opwindend is! De band is strak, de vocals zijn helder, het is gewoon een classic die opnieuw tot leven komt.
• "Bridge Over Troubled Water": Het slotnummer, en een anthem voor hoop en verzoening. Het is een emotionele rollercoaster die het publiek in tranen achterliet. (En waarschijnlijk ook een paar mensen thuis op de bank, inclusief mijzelf.)
• "Late in the Evening": Dit nummer is qua beat een buitenbeentje. Het verhoogt de sfeer enorm!

De Impact: Meer dan alleen een Concert

Het Concert in Central Park was meer dan alleen een geweldige avond vol muziek. Het was een cultureel fenomeen. Het album werd een gigantisch succes, de film werd overal ter wereld vertoond, en Simon & Garfunkel waren weer helemaal terug van weggeweest. (Nou ja, voor even dan. Ze gingen later nog wel vaker uit elkaar, maar dat is weer een ander verhaal.)

Maar de impact reikte verder dan alleen de muziekwereld. Het concert gaf New York City een boost, een gevoel van hoop en optimisme. Het liet zien dat zelfs in de moeilijkste tijden, mensen samen kunnen komen en iets moois kunnen creëren.

En misschien is dat wel de grootste les die we uit dit concert kunnen leren. Dat muziek de kracht heeft om te verbinden, om te helen, en om ons eraan te herinneren dat we allemaal deel uitmaken van iets groters.

Waarom je dit Album (of de Film) Zeker Moet Checken:

• De Muziek: Duh! De nummers zijn tijdloos, de uitvoeringen zijn fantastisch.
• De Sfeer: Je voelt gewoon de energie van het publiek, de spanning van de reünie, de magie van het moment.
• De Geschiedenis: Het is een belangrijk document van een iconisch duo, een cruciale periode in de geschiedenis van New York City, en een bewijs van de kracht van muziek.
• Omdat ik het zeg!: Oké, oké, dit is misschien niet het meest valide argument, maar ik ben er wel van overtuigd dat je er geen spijt van zult krijgen.

Dus, waar wacht je nog op? Zet dat album op, kijk die film, en laat je meevoeren naar Central Park in 1981. Geloof me, het is een reis die de moeite waard is. En wie weet, misschien ontdek je dan ook wel dat "Mrs. Robinson" dus écht van Simon & Garfunkel is. (Sorry, ik kon het niet laten.)

En jij? Was jij erbij? Heb je het later gezien of gehoord? Laat me weten wat je ervan vond! Ik ben benieuwd naar jouw herinneringen en ervaringen met dit legendarische concert.