Nou jongens, laten we het eens even hebben over iets waar we allemaal, als Nederlander, mee te maken hebben: ruimtegebrek. En dan niet het soort ruimtegebrek waarbij je te weinig plek hebt voor je nieuwe schoenencollectie (hoewel, dat is ook al erg genoeg), maar het échte, nationale ruimtegebrek. Ik heb het over 14 miljoen mensen… op een postzegel.
Ja, je leest het goed. Nederland. Ons kleine, platte, maar o zo geliefde kikkerlandje herbergt bijna 18 miljoen inwoners (bijna 18, mijn excuses!). En om dat even in perspectief te plaatsen: stel je voor dat je al je vrienden, familie, buren en de kassamedewerker van de Albert Heijn in één grote, overvolle woonkamer propt. Dat is ongeveer het gevoel dat ik heb als ik door de Randstad reis tijdens de spits. Brrrr.
Het dagelijkse gevecht om de vierkante meter
We kennen het allemaal. Dat moment dat je op zoek bent naar een parkeerplek. Het is alsof je meedoet aan een soort real-life Tetris, waarbij je hoopt dat je auto op wonderbaarlijke wijze in die minieme ruimte past. En dan heb ik het nog niet eens over de parkeerkosten! Alsof het al niet erg genoeg is om er überhaupt te kunnen parkeren.
En dan de huizenmarkt! Laat ik het zo zeggen: een bezichtiging is tegenwoordig een soort survival of the fittest. Je moet je ellebogen gebruiken om überhaupt een blik in die piepkleine studio te kunnen werpen. En de prijs? Die is zo hoog, dat je bijna zou denken dat ze er goud in de muren hebben verstopt. Bijna dan hè...
Maar goed, laten we niet alleen maar klagen. We zijn Nederlanders! We zijn creatief! We hebben oplossingen voor alles (behalve misschien de files, maar dat is een verhaal voor een andere keer). We bouwen gewoon de hoogte in! Of onder de grond! Kijk maar naar de Noord/Zuidlijn in Amsterdam, een project waar de engineers zo lang mee bezig zijn geweest, dat ze inmiddels zelf ondergronds wonen. Grapje natuurlijk! (hoop ik).
Wonen: Duivenhokken en drijvende paleizen
Laten we het eens hebben over onze huisjes. Die zijn, laten we eerlijk zijn, vaak behoorlijk aan de kleine kant. We zijn meesters in het optimaliseren van de ruimte. Heb je ooit een studentenkamer gezien? Dat is pas ingenieus! Een bed dat verandert in een bank, een kast die tegelijkertijd dient als roomdivider, en een koelkast die zo klein is dat er maximaal een pak melk en een halve komkommer in passen. Geniaal!
Maar we laten ons niet kisten! We gaan de strijd aan met het ruimtegebrek. We bouwen drijvende huizen, we wonen in tiny houses (echt tiny, ik heb het niet over een 'normaal' appartement met een hippe naam), en we transformeren oude fabrieken tot moderne lofts. We zijn net MacGyver, maar dan met bakstenen en cement.
Reizen: Fileparkeren op de A2
Dan het reizen. Oh, de files! Iedereen heeft er wel een verhaal over. Die ene keer dat je te laat kwam voor een belangrijke afspraak, omdat je vastzat op de A2. Of die keer dat je bijna je trein miste, omdat er weer eens een 'ongeregeldheid op het spoor' was. Het openbaar vervoer is prima, als het rijdt. En als er plek is. Vooral in de spitsuren lijk je meer op een sardientje in een blik dan op een individu dat zich vrij kan bewegen.
Maar ook hier zijn we inventief! We pakken de fiets! We fietsen door weer en wind, door de regen en de zon, met onze boodschappen voorop en onze kinderen achterop. We zijn de koningen en koninginnen van de fietspaden. En als we dan toch in de auto zitten, dan carpoolen we. Of we zingen luidkeels mee met de radio, om de tijd te doden in de file. Want zeg nou zelf, een beetje meezingen met Guus Meeuwis maakt de file toch een stuk draaglijker? (of juist niet, smaken verschillen).
Gezelligheid kent geen tijd… en geen ruimte
Ondanks al dat ruimtegebrek, hebben we het in Nederland best goed voor elkaar. We zijn een gezellig volkje. We houden van een praatje, een biertje, en een goede borrel. We organiseren festivals, markten en evenementen, allemaal op diezelfde kleine oppervlakte. En weet je wat? Het is juist die knusheid die Nederland zo uniek maakt. Je bent nooit ver van je vrienden, je familie, of een goede kroeg.
En natuurlijk, er zijn nadelen aan het wonen in zo'n dichtbevolkt land. De prijzen zijn hoog, de files zijn lang, en soms heb je het gevoel dat je in een mierenhoop leeft. Maar er zijn ook voordelen. We zijn een divers land, met een rijke cultuur en een bruisend nachtleven. We zijn tolerant, open-minded en gastvrij. En we hebben stroopwafels. Wat wil je nog meer?
Dus, de volgende keer dat je in de file staat, of je huis te klein vindt, of je je afvraagt waarom het toch zo druk is in de supermarkt: bedenk dan dat je onderdeel bent van een grote, gezellige, ietwat chaotische, maar o zo leuke familie. Een familie van 18 miljoen mensen op een postzegel. En daar mogen we best trots op zijn! (Al zou een beetje meer ruimte soms wel fijn zijn, geef toe).
Conclusie: We maken er het beste van!
We zijn misschien klein, maar we zijn sterk. We zijn inventief. We zijn Nederlanders! We klagen misschien steen en been over het ruimtegebrek, maar diep van binnen weten we dat we nergens anders zouden willen wonen (behalve misschien op een tropisch eiland, met een hangmat en een cocktail, maar dat is een ander verhaal). We maken er gewoon het beste van! We passen ons aan, we innoveren, en we blijven gezellig. En dat is, denk ik, de ware kracht van Nederland. Dus proost! Op ons kleine, overvolle, maar o zo geliefde kikkerlandje!
